Fidel Castro stuurde deze week een belangrijke boodschap de wereld in: hij weigert nu of in de toekomst nog enige macht te dragen. Zijn halfbroer Raul zet de Castro-dynastie verder. Toch betekent dit moment iets in de wereldgeschiedenis: wie Cuba zegt, zegt Fidel Castro. Wie Fidel Castro noemt, noemt vaak ook in één adem de namen van zijn (politieke) vriend N. Chroesjtsjov en zijn vijand J.F. Kennedy. Castro was sinds 1959 een doorn in het oog van zijn machtige buurland, de VS.
Castro begon aan zijn opmars naar de macht in 1952, toen generaal Batista een staatsgreep pleegde. Hij werd door advocaat Castro voor de rechter gedaagd omwille van het schenden van de grondwet. Aangezien dit op niets uitdraaide, koos Castro voor een andere weg: die van het gewapende verzet. Tussen 1953 en 1959 voerde hij acties met wisselend succes uit. In 1956 ontsnapte hij samen met Raul en Che Guevara nipt aan de dood. Uiteindelijk slaagden Castro en zijn kompanen in hun opzet en werd Batista in 1959 van de macht verdreven. De comandante werd eerst premier en in 1976 ook president van Cuba.
Cuba heeft een groot hoofdstuk van de Koude Oorlog mee helpen schrijven. Er was eerst het incident in de Varkensbaai, waar gevluchte Cubanen en de CIA een landing probeerden uit te voeren. Een jaartje later, in 1962, was er de raketcrisis die de wereld op de rand van een derde wereldoorlog in de 20ste eeuw bracht. Chroestsjov had het lumineuse idee om Russische raketten op Cuba te installeren, terwijl Kennedy dit uiteraard als een bedreiging zag. Een tijdige reactie op een Russische aanval zou quasi onmogelijk worden. Castro hoopte bij een nieuwe invasie door de VS met kernwapens te kunnen reageren. Uiteindelijk sloten Kennedy en Chroestsjov een akkoord en werden de wapens weggehaald. De VS-blokkade bleef enerzijds wel van kracht en Cuba bleef anderzijds ook een communistische speeltuin in de buurt van de VS. Kritiek bleef over en weer gaan, zelfs na het officiële einde van de Koude Oorlog. De gevluchte Cubanen die in de VS hun stekje vonden, spaarden hun kritiek niet. Op het moment dat Castro in 2006 ziek werd, kwam een spontaan feest op gang. Benieuwd hoe ze nu gaan reageren.
Categorie: Actua, Cuba, Geschiedenis, Koude Oorlog
